Maand: december 2019

Kerstvakantie illustraties Marieke Noordhuis

Kerstvakantie 2019

Voornemens voor de kerstvakantie

Mijn kerstvakantie duurt twee weken. Twee weken lang geen workshops, dan moet ik me toch op een andere manier bezig houden. Allereerst met een paar dagen rust en genieten van de verjaardag van Joek en de kerstdagen met familie. Daarna zou ik weer lekker aan de slag gaan. Ik zou bij Joek thuis blijven tot en met oud en nieuw. Daar had ik dan mooi de tijd om lekker te tekenen aan het boek waar ik aan werk. Tegen de tijd dat ik dat allemaal goed naar mijn wensen getekend heb, zou de vakantie weer afgelopen zijn en kan ik weer door met het geven van workshops.

Welk boek?

Ik schreef een paar weken terug dat ik een nieuw boek mag illustreren. Van dit boek heb ik nu twee hoofdstukken gekregen. In ieder hoofdstuk zitten 13 subhoofdstukjes. Dit beslaat niet meer dan 1 pagina. De andere pagina kan ik dan gebruiken voor een illustratie.

Het is een boek over hoe om te gaan met een depressie; een onderwerp dat dicht bij me staat. Het voelt goed om hiervoor zo veel illustraties voor te mogen maken.

Ik heb een papieren versie van de tekst gekregen. Bij deze versie heb ik bijna overal schetsen gemaakt. Een enkeling van de schetsen heb ik ook al in mijn laptop gezet en ben ik dus aan het digitaliseren om uit te gaan werken.

De kerstvakantie tot nu toe

Ik heb erg genoten van Joek zijn verjaardag en de kerstdagen met familie. Ik had rustig de tijd om weer even bij te praten tijdens een heerlijke maaltijd. De ene dag bereid door mijn broer, de andere dag bereid door ons allemaal.

Na deze feestelijke dagen is het toch tijd geworden om weer even aan het werk te zijn voor Joek, in elk geval tot oud en nieuw. Oud en nieuw vieren wij in Diever (en omstreken) en gaan even kijken bij het carbid schieten.
Nu begint het ook bij mij weer te kriebelen om aan het werk te gaan.

Vol goede moed heb ik mijn laptop uit mijn tas gepakt. Deze wilde niet opstarten, de batterij was leeg gegaan. Kan gebeuren, daar hebben we opladers voor. Toch? Waar was mijn oplader? Ik ben mijn oplader vergeten mee te nemen uit Haarlem en ik blijf nog tot en met oud en nieuw in Zwolle. Ik moet dus nu echt verplicht vakantie nemen.

Wat moet ik nu doen?

Ergens is het heel verstandig om mijn laptop niet te kunnen gebruiken. Nu moet ik echt vakantie houden. Een blog schrijven kan nog wel op de laptop van Joek. En als het echt moet kan dat ook nog wel op mijn telefoon, al werkt dat niet ideaal.

Gelukkig heb ik met kerst een mooi boek gekregen van de zus van Joek: Nice girls don’t get the corner office, geschreven door Lois P. Frankel. Ik heb nu alle tijd om lekker een boek te lezen.

Daarnaast heb ik ook nog twee dagen de tijd om mijn BTW-aangifte te doen. Dus er is gelukkig gewoon nog werk te doen, ook zonder het maken van tekeningen voor het boek.

Kerstvakantie illustraties Marieke Noordhuis
Kerstvakantie kerstwens Marieke Noordhuis
Workshop monotype Bemmel result

Workshop monotype in Bemmel

Bemmel

Afgelopen donderdag, op Joek zijn verjaardag, was ik in Bemmel te vinden. Zelf kom ik uit Haarlem en mijn topografie is niet al te best. Al moet ik zeggen dat het geven van deze workshops daar wel een erg positieve invloed op heeft!

Bemmel ligt – voor degenen die net zo goed in plaatsen zijn als ik – in de buurt van Arnhem. Best een stukje rijden, dus, vanuit Haarlem. Ik hoefde pas om 12.00u te beginnen op de school dus ik hoefde niet vroeg op te staan.

Voor de workshop begon

Ik was iets voor 12.00u op de locatie en werd naar het lokaal gebracht waar ik mijn workshop mocht gaan geven. Er liep mij een dame tegemoet. Zij zou bij mij in het lokaal zijn. We raakten aan de praat en bleken dezelfde opleiding te hebben gedaan. We kenden een deel van dezelfde mensen en een medestudent van haar was een docent van mij.

Het was fijn om met haar bij te praten omdat we op een zelfde lijn zitten wat de kunstacademie betreft. We zijn blij dat we deze opleiding gedaan hebben, omdat het ons een goede docent gemaakt heeft, maar we hebben ook zeker wat op- en aanmerkingen aan het systeem.

De workshop

Ik gaf hier in Bemmel de workshop Monotype. Daarbij wordt verwacht dat ik de kinderen op tassen laat drukken maar daar sta ik zelf niet erg achter. Ik laat heb ze daarom de keus gegeven en uitgelegd waarom ik zelf liever met papier werk. Een aantal wilden alsnog graag op een tas drukken en hebben mooie resultaten geleverd.

De kinderen zijn aan de slag gegaan. Eerst met het bedenken en schetsen van een ontwerp en vervolgens met een proefversie op een gewoon A4 papier.
Sommigen ontdekten dat ze te weinig inkt hadden gebruikt, anderen juist dat ze wat zouden moeten minderen in hun gebruik.

Na de pauze

Het fijne van deze dag was dat er twee keer een uur de tijd was met een kleine pauze tussendoor. De kinderen hadden dus rustig de tijd om even een broodje te eten en dat gaf mij de mogelijkheid om de workshop wat fijner in te delen. Er was een duidelijker moment om te beginnen met het eindwerk, namelijk na de pauze.

De kinderen hebben aangepast wat ze in hun proefversie ontdekt hebben. Sommigen gebruikten meer inkt, anderen deden het wat rustiger aan. Sommigen werkten wat meer met vlakken en minder precies, anderen maakten hun ontwerp juist net iets scherper en strakker.

De resultaten

Er zijn hele creatieve werken gemaakt. Iedereen naar eigen kunnen. Een jongen die het erg lastig vond, heeft gekozen voor een simpel design en dat werkte erg goed. Hij kon ook goed zelf aangeven wat er beter was in de proefversie en wat er beter was in het eindresultaat. Als hij meer tijd had gehad, had hij een perfecte monotype neergezet.

Een meisje had een naar mijn idee ingewikkeld ontwerp bedacht maar dit kwam erg goed op papier te staan. Uiteindelijk heeft ze dit ontwerp volledig losgelaten en is ze de experimentele kant op gegaan. Daar is een heel mooie achtergrond of abstract werk uit ontstaan.

Aan de andere kant van het lokaal vroeg een meisje zich af of ze perse in één keer de druk moest maken of dat ze ook twee keer over elkaar kon drukken. Zij heeft uiteraard dit laatste gedaan. Zij heeft eerst de kleuren als vlakken gedrukt en daarna de lijnen eroverheen gedrukt. Het geeft een heel prettig effect en heeft heel goed gewerkt!

Twee andere dames zijn bezig geweest met het effect vlekken maken. Beiden hebben een mooi en goed gelukt resultaat neergezet. Een van de twee koos er ook voor om extra hulpmiddelen in te zetten. Eerst een kwast maar dat vond ze geen mooi effect geven. Toen ze hoorde dat het wateroplosbare inkt is, koos ze uiteindelijk voor een vaatdoekje. Dit gaf ook een erg origineel effect.

Hiernaast zie je een aantal foto’s van wat de kinderen gemaakt hebben.

Workshop monotype Bemmel in progress
Workshop monotype Bemmel result
Workshop monotype Bemmel result
Workshop monotype Bemmel Snoopy one
Workshop monotype Bemmel Snoopy two
Workshop monotype Bemmel result
Workshop monotype Bemmel result
Workshop monotype Bemmel result
Workshop monotype Bemmel result
Workshop wearables riem

Laatste workshop in Leiden

Workshop Wearables

De afgelopen vijf weken mocht ik een workshop geven in Leiden, wearables.
Wearables zijn draagbare technologie, zoals smartwatches, verwarmde vesten, koptelefoons, etcetera. Ik leer kinderen de basis: hoe maak ik een circuit en hoe laat ik met een circuitje een lampje branden.

Workshop in Leiden

In Leiden had ik een groepje van zeven kinderen. Samen hebben we eerst een circuitje op papier gemaakt met een lampje, batterij en kopertape. Vervolgens met dezelfde ingrediënten op een reep vilt een armband gemaakt. Daarna mochten de kinderen zelf iets maken, een eigen ontwerp.

De ballenknijper

Twee jongens wilden graag een ballenknijper maken. Omdat ondergoed met een lampje niet echt een logisch idee is, hebben ze een onderbroek voor over hun broek gemaakt. De onderbroek is gemaakt van geel vilt, aan de voorkant brandt een blauw lampje. Aan de binnenkant, op de kont, zit de batterij. Dit had heel simpel ook vlak naast het lampje gekund, maar de jongens vonden dit leuker als het achterop zat.

De laatste les hebben zij gebruikt om hun onderbroek te versieren en nu zit er met naald en draad en oranje vilt een piemel op gemaakt.

De riemen

Twee dames wilden graag een riem maken. Ze hebben netjes afgemeten hoe lang en hoe breed de riem moest worden. Dit paste niet uit één stuk vilt dus ze moesten de twee delen van de riem aan elkaar naaien. Daarna zijn ze aan het werk gegaan met heel veel lampjes toevoegen. Nadat het circuit gemaakt is en er heel veel lampjes tussen gezet zijn, bleek er ergens een foutje te zitten. De dames kregen het maar niet goed. Ik heb meerdere malen met ze mee gekeken en ook ik kon de fout nergens vinden. De enige optie was alles uithalen en weer opnieuw beginnen met de lampjes toevoegen.

De een besloot een riem te maken met heel veel lampjes die niet werken. De ander besloot een riem te maken met maar twee lampjes die wel werken.

De bivakmuts

Twee heren wilden graag een bivakmuts maken. Ik heb geen zwarte stof dus hebben ze een knal oranje muts gemaakt. Eerst hebben ze naar een eigen muts gekeken om uit te zoeken hoe een muts eigenlijk in elkaar zit. Daarna hebben ze hun hoofd opgemeten en de muts uitgetekend op het vilt.

Ze hebben keurig samengewerkt. Telkens om en om een stukje uitgeknipt en een stukje aan elkaar genaaid. Samen hebben we gekeken hoe het lampje bevestigd moest worden en waar de batterij zou komen. De muts werkt goed!

De diadeem

Een jongedame wilde graag een diadeem maken. Ze had keurig uitgetekend hoe groot de diadeem moest worden en hoeveel lampjes er waar moesten komen. Ze heeft een strook vilt afgeknipt en is aan de slag gegaan. Eerst heeft ze uitgetekend waar alles moest komen: de lampjes, de batterij, de kopertape en het ijzerdraad. Vervolgens is ze aan de slag gegaan met het plakken van het kopertape en het vastmaken van het ijzerdraad. Helaas was ze de laatste les ziek en heeft ze geen tijd gehad om de diadeem af te maken.

Foto’s

Er zijn verschillende foto’s gemaakt. Van de onderlinge werken maar ook een groepsfoto. De groepsfoto zou ik hier graag willen plaatsen maar die heb ik nog niet ontvangen. Er zijn ook verschillende foto’s over wearables, niet alleen die uit Leiden, te vinden op mijn instagram

Workshop wearables onderbroek
Workshop wearables riem
Workshop wearables bivakmuts
Teylers Museum

Museumdocent

Museumdocent – hoe kom ik erbij?

Een tijd terug schreef ik over het Tinnen Figuren Museum in deze blog. In dat museum sprak ik met Harry over wat ik als educatief medewerker zou kunnen betekenen voor het museum. Ik had hier wel een aantal ideeën over maar ik heb tot nu toe geen enkele ervaring met werken in of voor een museum.

Museumdocent – ervaringsdeskundige

Omdat ik zelf geen kennis of ervaring heb met werken in een museum, wilde ik gebruik maken van de expertise van iemand die dat wel heeft. Ik heb het Teylers museum in Haarlem gemaild met de vraag of ik in contact kon komen met de educatief medewerker. Dat was blijkbaar een mogelijkheid want korte tijd later kreeg ik een mail van Fieke Kroon, de educatief medewerker van Teylers. We spraken af op 5 december om 11u in het museum.

Gesprek in Teylers museum

We spraken af in het café. Ik zat hier aan mijn kopje thee, een aantal vragen en een aantekeningenboekje. Er kwam een dame op mij afgestapt met de vraag of ik Marieke Noordhuis ben. We praatten over wie ik ben en waarom ik haar mailde. Ik legde in een aantal minuten uit dat ik voor de klas heb gestaan, een eigen bedrijf heb, workshops geef en binnenkort misschien met het Tinnen Figuren Museum ga werken.

Vervolgens kon ik haar mijn vragen stellen. Tijdens het beantwoorden van de ene vraag gaf ze ook al direct antwoord op andere vragen. Dus al snel was voor mij duidelijk hoe ik aan de slag kan voor het Tinnen Figuren museum, waar ik op moet letten en dat ik haar altijd nog kan opzoeken om even te sparren.

Het woord aan Fieke

Na het beantwoorden van al mijn vragen had Fieke ook nog een vraag aan mij: zou ik als inval-workshopdocent willen werken voor Teylers? Natuurlijk wil ik dat! Wat een aanbieding. Dit is op steenworp afstand van mijn huis. Ik heb haar verteld dat ik van plan ben om gauw te gaan samenwonen. Zij gaat voor me uitzoeken of er een reiskostenvergoeding mogelijk is.

Wat een uur! Om 12u stapte ik over de drempel van mijn huis met een hoop kennis extra en een nieuwe opdrachtgever.

Teylers Museum
error: Content is beschermd!