Maand: januari 2020

Poster Mucato eindresultaat

Poster voor Mucato

De aanleiding

Een paar maanden geleden schreef ik al kort over dat mijn vader bij een toneelvereniging zit. Hij is de penningmeester van Theatergroep Mucato.

In elk geval één keer per jaar spelen zij een toneelstuk in de schouwburg van Hoofddorp. Vorig jaar speelden zij ‘de Jossen’. Mijn vader vroeg mij toen of hij een van mijn kunstwerken mocht gebruiken. Dit poster zie je hiernaast.

Ik bood hem aan om het poster voor de volgende voorstelling te maken. Zodoende vroeg mijn vader mij een paar weken geleden of ik dat nog steeds wilde. Uiteraard was het antwoord “Ja!”.

Het stuk

Dit jaar spelen zij op 17 en 18 april ‘Alice in wond wond wonderland’. Dit stuk gaat over zowel Alice in Wonderland als over de gebeurtenissen omtrent Josef Fritzl.

Voor wie hier nooit van heeft gehoord: Fritzl heeft zijn dochter jaren opgesloten in een kelder en kreeg een aantal kinderen met haar. In dit stuk wordt haar wereld getoond. Hier overheen ligt een deken van Alice in Wonderland.

Het ontstaan van het poster

Op Netflix heb ik een documentaire gekeken over de zaak Fritzl. Hierin worden ook beelden getoond van waar dit meisje al die jaren heeft geleefd. Daarnaast heb ik het script van het stuk ook doorgelezen. Het script is beeldend geschreven en verteld over een vallende Alice door een betonnen schacht.
Ik herinner mij de zware deuren en de betonnen muren die leidden tot de ruimte waarin het meisje al die jaren opgesloten was.

Dit beeld, samen met de tekst, heeft mij het idee voor het poster gegeven.

Wat zie je op het poster?

Het vallen heb ik gebruikt als inspiratie voor het poster. De achtergrond is grijs, van licht naar donker. Alsof de vrouw door de betonnen schacht valt naar een donkere ruimte toe.

Er is een zwangere vrouw te zien zonder gezicht. Het niet hebben van een gezicht maakt haar bijna anoniem, vergeten. De zwangere buik verwijst uiteraard naar de kinderen die zij heeft gekregen in de geluidsdichte kelder.

De vrouw heeft een gele jurk aan. Dit was in het originele ontwerp niet het geval. Ik heb haar eerst een blauw jurkje gegeven, zoals Alice ook aanheeft in Alice in Wonderland.
Vervolgens hoorde ik dat de Alice op het podium een andere kleur jurk aan kreeg. Om te zorgen voor herkenning en eenheid, koos ik ervoor om de jurk die straks op het podium te zien is ook te gebruiken op het poster.

Het lettertype, waarin de titel is geschreven, is Reenie Beanie. Ik heb de leden van Theatergroep Mucato een aantal verschillende lettertypen voorgelegd. Allemaal waren dit kinderlijke handschriften.
Dit meisje is toen zij een jaar of zeven was in de kelder geplaatst. Zij heeft leren schrijven voordat zij ‘verdween’. Ik wil met dit lettertype het stilstaan in de tijd laten zien. Alsof zij al die jaren later nog steeds schrijft als dat meisje van zeven.

Het laatste woord

Het was heerlijk om zo veel vrijheid te hebben in het ontwerpen. Ik had verschillende ideeën en heb de sterkste uitgewerkt. Het voelde goed om de vrijheid te hebben in kleuren en vormen. De tekst staat natuurlijk vast maar ik kon wel spelen met de lettertypen.

Wat een gave opdracht en wat leuk dat mijn werk straks op meerdere plekken te zien is!

Bedankt voor deze opdracht, Theater Mucato en pap in het bijzonder!

Poster Theater Mucato de Jossen
Poster Mucato eerste schets
Poster Mucato kleur aangepast
Poster Mucato jurk aangepast
Poster Mucato eindresultaat
Workshop Islamitische school - kinderen aan het werk

Workshop op een Islamitische basisschool

De aankomst

Ik was vroeg aanwezig op de school. Ik was nog nooit eerder op een Islamitische school geweest en wilde dus even rustig de tijd hebben om vragen te stellen en me voor te bereiden op het geven van een workshop aan kleuters.

Ik was echter zo vroeg aanwezig dat ik als enige aanwezig was. Gelukkig kwamen er na een paar minuten twee vrouwen aangelopen. Zij lieten mij binnen en vertelden het een en ander over de school.

Voor de workshops

Ik gaf drie keer een workshop aan de kleuters. Telkens in een ander lokaal. In het eerste lokaal begon ik direct na het openen van de dag dus ik was hier al aanwezig om mijn spullen neer te zetten. De workshop heeft niet veel materiaal nodig dus ik was vrij snel klaar met het opbouwen. De juf vroeg of ik mee wilde naar de Islamitische dagopening en uiteraard ging ik met haar mee.

Alle leerkrachten verzamelden in de personeelskamer in een grote kring. Er stond een grote tafel in het midden en een roze met zwarte bank. Een van de dames die mij de school binnen had gelaten, ging aan de grote tafel zitten en trok een groot boek naar zich toe. Ze las een stukje voor uit de Koran. Het fijne was, dat het een Nederlandse vertaling was dus ik begreep waar de passage over ging. Toen was er nog een korte ronde met mededelingen en daarna ging iedereen naar zijn of haar lokaal.

De eerste groep

Ik stond samen met de juf bij de deur van de klas en gaf alle leerlingen een hand. Ik had van Kleinkunstig doorgekregen dat ik jongens geen hand mag geven omdat ik een vrouw ben. Toen ik dit van tevoren vroeg aan de juf legde zij mij uit dat dit alleen het geval is als de kinderen van gebedsleeftijd zijn en dat is niet het geval bij de kleuters.

Toen alle kinderen netjes op hun plek zaten, begonnen de juf en de kinderen met het zingen van een dagopening. Het klonk prachtig en ik zou willen dat ik kon begrijpen wat zij zongen.

Vervolgens mocht ik met de kinderen aan het werk gaan. Ze hebben heel goed hun best gedaan op het kleuren, knippen en plakken. Daarom zijn er ook hele mooie resultaten uitgekomen.

De tweede groep

De tweede workshopgroep zat tegenover het lokaal van de eerste groep. Ik kon dus zo doorlopen. Hier kon ik direct beginnen met de workshop. De juf had ook een stagiaire dus er was extra veel hulp.

Ook hier hebben de kinderen heel goed getekend, geknipt en geplakt. Aan het einde van de workshop begonnen we een beetje haast te krijgen omdat de kinderen naar de gym moesten.

De pauze

Ik had even een uurtje pauze tussen de tweede en de laatste workshop in. Dat was heerlijk want kleuters willen veel aandacht en dat blijft toch een stuk vermoeiender dan een puber die zelf wel aan de slag gaat.

Halverwege dat uur pauze, kregen de docenten ook hun middagpauze. Hierdoor had ik de mogelijkheid om met een aantal juffen te praten. Ik vertelde hen dat ik erg onder de indruk ben van hun Islamitische school. Vooral omdat ik deze workshop één keer eerder heb gegeven op een andere school waar het een stuk drukkere klassen waren en waar ik een stuk minder gedaan kreeg.

Daarna konden we nog rustig even doorpraten over koetjes, kalfjes en kinderen.

De derde groep

Als laatste zat ik in een lokaal tegenover de personeelskamer. Deze groep was wat drukker en minder gestructureerd dan de andere twee klassen. Toch hebben we heerlijk kunnen werken en ook hier hebben de kinderen een prachtig resultaat neergezet.

Toen ik wegging kreeg ik zelfs van een aantal kinderen een knuffel.
Wat een fijne eerste ervaring met een Islamitische school!

Workshop Islamitische school - Koran
Workshop Islamitische school - bank
Workshop Islamitische school - kinderen aan het werk
light graffiti groep 2

Light graffiti

Wat is Light graffiti

Voordat ik uit zal leggen hoe geweldig de workshop was, zal ik kort toelichten wat light graffiti is.

Het is een vorm van lichtkunst en van fotografie. Door een camera een lange sluitertijd te geven, neemt de camera veel licht op. Het nemen van de foto duurt – als je dat zo instelt – meerdere seconden waardoor er genoeg tijd is om een tekening in de lucht te maken.

Om er voor te zorgen dat de tekening goed zichtbaar wordt op de foto, is het van belang dat de foto in een donkere ruimte wordt gemaakt.

De workshop

Deze workshop heb ik vaker over geschreven, de wearables. Ook afgelopen donderdag gaf ik deze workshop weer. Dit keer gaf ik de workshop aan 4 vwo op het Alfrink college in Zoetermeer. Het mooie van deze workshop geven aan 4 vwo is dat de kinderen zelf kunnen nadenken.

Ik heb de leerlingen eerst een circuit op papier laten maken om het principe uit te leggen. Daarna zijn we allemaal begonnen aan het maken van de armband.
De afgelopen paar keer heb ik telkens maar een uurtje de tijd gehad. Dan is er precies of soms niet eens genoeg tijd om de armband werkend te maken.
Op het Alfrink college kreeg ik twee uur de tijd. Dus ik heb anderhalf uur besteed aan het maken van de armband.

Zelfredzaamheid

Normaal gesproken zou ik de leerlingen precies uitleggen wat ze moeten doen en wat de snelste manier is om de armband in elkaar te zetten. Maar normaal gesproken heb ik ook leerlingen die niet ouder zijn dan 14 jaar en meestal is het geen vwo groep.

Ik wilde gebruik maken van hun hersens en heb ze de laatste stap in het circuit zelf laten bedenken. Bij sommigen lukte dat prima, anderen hadden toch wat sturing nodig. Deze laatsten legde ik dan uit hoe ik het aan zou pakken maar liet ze vervolgens vrij in hoe zij dit aan wilden pakken.

Werkende armbanden

Na anderhalf uur werkte alle armbanden. Toen viel er helaas eentje toch nog uit en een jongen wilde die van hem nog beter hebben waardoor deze helaas niet meer werkte.

Alle leerlingen gingen mee naar het lokaal dat te verduisteren was. Iedereen is toen op de foto gegaan. Dat wil zeggen, iedereen heeft meegewerkt aan het maken van de light graffiti.

Nadat de groepsfoto’s gemaakt waren, wilden een groep leerlingen ook nog zelf of in kleine groepjes light graffiti maken. Hoe meer ze probeerden, hoe creatiever de oplossingen werden. Helaas wilden sommige armbanden niet goed meer meewerken.

Een verduisterd lokaal

Dit was de eerste keer dat een school een goed verduisterd lokaal had en dat er ook nog ruim voldoende tijd was om light graffiti te maken.

De light graffiti maakt de workshop echt af en geeft een doel aan de armbanden. De andere keren heb ik de leerlingen wel iets nieuws kunnen leren en sommigen hebben daar ook echt wel iets erg moois van gemaakt. Maar de workshop wordt een stuk sterker als de leerlingen ook met light graffiti kunnen spelen.

Hiernaast zie je een selectie van de foto’s die gemaakt zijn tijdens de workshop.

light graffiti emma
light graffiti groep 1
light graffiti groep 2
light graffiti heart 1
light graffiti heart 2
light graffiti scribble name
light graffiti smiley
Boek cover

Boek: nice girls don’t get the corner office

Een boek gekregen

Met kerst kreeg ik van de zus van Joek een nieuw boek: nice girls don’t get the corner office van Lois P. Franklin. Vorige week noemde ik dit boek al even.

Hoe werkt het boek

Het is een soort werkboek. Je kunt er heel actief mee aan de slag. In het begin wordt je gevraagd om een vragenlijst in te vullen. Hier rolt een bepaalde score uit en daarmee kun je dan weer aan de slag in de rest van het boek.

Het boek is opgedeeld in een aantal hoofdstukken. De hoofdstukken bevatten uiteraard een hoop tekst maar niet zoals je deze zou verwachten. De hoofdstukken zijn gevuld met ‘fouten’, ze zijn ook genummerd door het hele boek heen. Bij deze fouten wordt meestal verteld wat iemand deed en hoe dit beter kan voor een groter succes.
Soms wordt het anders aangepakt en wordt er juist verteld wat iemand heel goed deed.

Na ieder subkopje, iedere fout in het boek, volgen er tips. Soms alleen coachingtips van de schrijfster. Soms ook tips van professionals en ervaringsdeskundigen.

Een goed boek

Ik vind het een heel goed boek om meerdere redenen.

Reden 1

Ik heb jaren nagenoeg niets gelezen. Pas kort geleden, zo’n 2 jaar terug, pakte ik vrijwillig weer een boek op en heb deze van kaft tot kaft gelezen. Sindsdien heb ik de smaak weer een beetje meer te pakken en heb ik een aantal boeken gelezen.
Maar om nou te zeggen dat ik heel makkelijk boeken verslind, nee.

Zo kom ik bij een van de redenen dat ik dit boek heel fijn vind: het leest lekker makkelijk weg. De fouten zijn kort beschreven, meestal maar 1 of 2 pagina’s. Dit geeft veel stopmomenten. Ik schreef al eerder dat ik dit heel prettig vind lezen in dit bericht over ‘Het geheime leven van kleuren’.

Reden 2

Zelf vind ik het prettig om aantekeningen te maken in mijn boeken. Bij sommige boeken voelt het toch alsof het niet kan of niet mag. Weer iets wat ik fijn vind aan dit boek: je wordt zelfs aangemoedigd om het wel te doen.
Uiteraard kun je er altijd voor kiezen om op een apart papier mee te schrijven. Dus als je juist niet in het boek wilt schrijven, blijft dat altijd een optie.

Reden 3

Het boek gaat over hoe je zakelijk een sterker persoon wordt. Nou zie ik mijzelf al als een sterk persoon, maar ik zie mijzelf nog niet als een zakelijk sterk persoon. Er valt een hoop te leren en gelukkig doe ik dat ook, dankzij dit boek.

Reden 4

Het is nou eenmaal heel praktisch, met zo veel tips en tricks. Een aantal dingen kan en wil ik direct toepassen en maakt het ook heel haalbaar om mijzelf te verbeteren.
Een aantal dingen bewaar ik liever voor later omdat ze nu niet relevant zijn of omdat ze nog te groot lijken/zijn.

Reden 5

Het is geschreven voor en door een vrouw. Er komen talloze voorbeelden in voor van powervrouwen in de zakenwereld en vergelijkingen tussen man en vrouw. Het boek gaat dan dus ook vooral over het dichten van de eventuele gaten tussen man en vrouw.

Hoe nu verder

Ik ben ongeveer op een kwart van het boek, misschien een derde. Ik ga nu vrolijk verder met het maken van aantekeningen bij de punten waar ik aan moet werken. En ik lees fijn verder door de punten waar ik op dit moment nog niet zo veel mee wil.

Alle pagina’s waar ik denk dat ik direct baad bij kan hebben, schrijf ik op. Zo kan ik makkelijk terug naar de voor mij belangrijke informatie.
Ik kan dan snel mijn aantekeningen terugvinden en de praktische tips toepassen en uitvoeren.

Het missende schema

Terwijl ik rustig aan het lezen was, ging het in de tekst over een schema. Het was gebaseerd op de piramide van Maslow. Deze heb ik even op moeten zoeken. In de tekst stond beschreven dat het schema bij deze fout meer inging op het werkende leven.

Op de plek waar het schema had moeten staan, stond alleen een lege ruimte. Ik had geen idee waar de tekst over ging omdat het zo vast hangt aan dit schema.
Omdat ik echt niets begreep van dit onderwerp, heb ik een mail gestuurd naar de schrijfster. Ik vertelde haar dat ik het boek aan het lezen was, het schema miste op pagina zoveel bij fout zoveel en of ze mij dit schema kon sturen.

Ik verwachtte er niet veel van. Een bestseller schrijver en coach heeft vast geen tijd om een mailtje vol spelfouten te beantwoorden en dan ook nog eens uit te zoeken waar ik het in godsnaam over had.

Ik had het mis. Binnen drie dagen had ik een reactie met het missende schema in de bijlage en de beste wensen voor het nieuwe jaar.

Boek cover
Boek pagina 213
error: Content is beschermd!