Maand: april 2020

Van Gogh Starry Night

Van Gogh en mijn favoriete schilderijen

Van Gogh Kunstwedstrijd

Vorige week plaatste ik een bericht op Instagram en Facebook met een tekening van mij, gebaseerd op een schilderij van Van Gogh.
Die tekening heb ik gemaakt als bijdrage in een kunstwedstrijd georganiseerd vanuit het Van Gogh Museum en Royal Talens. Hier kun je verschillende prijzen mee winnen waaronder mooie kunstbenodigdheden en een Van Gogh monopoly spel.

Een van de vereisten om mee te doen was dat je in je Instagram bericht vertelde waarom je geïnspireerd raakt door het schilderij wat je gekozen hebt. Ik begon daar met schrijven en kwam er achter dat ik aan een aantal zinnen echt niet genoeg had. Daarom dit bericht.

Korenveld met kraaien

Voor de wedstrijd heb ik gekozen voor een schilderij wat ook in Nederland te vinden is. Naar mijn mening is dit het mooiste schilderij van Van Gogh wat in Nederland is hangt. Het is een schilderij met een dreigende, donkere lucht. Ik zie er een heldere donkere nachtlucht in met twee manen of misschien twee grote heldere sterren. De lucht is in allerlei richtingen geschilderd waardoor er een beweging ontstaat van de linkerkant van het schilderij naar de rechterkant. De kleuren variëren van lichtblauw naar bijna zwart.

De rest van het doek, tweederde, bestaat uit koren en wegen. In eerste instantie zie je het gele koren en een bruine zandweg. Maar als je echt naar de kleuren gaat kijken, dan pas zie je wat een ware kunstenaar Van Gogh was. Hij kan toveren met kleuren, hij wekt de suggestie van goudgeel koren terwijl hij met allerlei andere kleuren nog werkt. In het koren kun je zwart, bruin, oranje, wit en heel veel tinten groen en geel vinden. In de weg komt daar dan nog een soort aquamarijn, hemelsblauw en turquoise bij.

In dit korenveld zit net zo veel beweging als in de lucht. Het mooie is dat Van Gogh hier duidelijk laat zien dat het koren een kortere beweging maakt dan de lucht. In de lucht zie je grote hoeveelheden lucht verplaatst worden terwijl het koren maar zo ver kan strekken als ze zelf lang is.

De lucht en het koren geven dit schilderij nog geen grimmige stemming. Dit komt naar mijn mening door de opvliegende kraaien. Deze vliegen mee in de richting van de wind. Hierbij ontstaat bij mij het een gevoel van herkenning. Ik herinner mij stormwinden die koud maar niet te koud aanvoelen, verfrissend maar ook meedogenloos. Alsof het de gedachten uit je hersens probeert te blazen. Ik kan me voorstellen dat zo’n wind kraaien kan laten opschrikken en weg doen vliegen.

Het is een schilderij wat mij een gevoel van rust en leegte geeft omdat het naar mijn mening een moment vangt van vlak voordat je zelf dit gevoel kunt ervaren. Het gevoel dat je wilt gaan uitwaaien in de eerste herfststorm om je hoofd leeg te maken. Dit schilderij heeft op mij dezelfde werking als zo’n storm.

Sterrennacht, mijn favoriet

Dan is er een schilderij wat ik nog indrukwekkender vind dan het korenveld met kraaien: de sterrennacht. Dit schilderij lijkt simpel en blauw te zijn. Maar niets is minder waar. In het schilderij zijn misschien wel honderd verschillende kleuren blauw te vinden, verschillende soorten groen, geel en rood. Er is zwart en wit en oranje te zien.

De reden dat ik niet voor dit schilderij heb gekozen voor de wedstrijd, is omdat ik dit schilderij nog nooit in het echt heb mogen bewonderen.

Een van de dingen die ik mooi vind aan dit schilderij zijn de lijnen. Van Gogh werkt fantastisch met schilderrichting en schaduw. Door zijn manier van schilderen zie je wat voor en wat achter is, wat links en wat rechts is. Hij heeft een manier van schilderen gevonden waardoor vlakken en lijnen niet meer verschillen van elkaar. De lijnen vormen de vlakken en andersom.

Ook dit is een schilderij wat mij een heel prettig gevoel geeft. In de lucht zijn de hoge winden te zien, winden die zonder geremd te worden kunnen waaien en tegenwoordig vliegtuigen kunnen dragen. Daarnaast stralen de sterren en de maan nog hoger in de lucht en tegelijkertijd lijkt dit een weerspiegeling in water te zijn.

Dit schilderij draait meer om de lucht dus zien we ongeveer eenderde aan huizen, bergen en bomen en tweederde aan lucht. De huizen zijn aanwezig, zoals we nu ook geen stukje land meer kunnen zien zonder dat er iets van gebouwen op te zien is. Maar ze lijken bijna weg te vallen tussen de bomen en de bergen, alsof ze er nu even niet zo veel toe doen en je vragen om weer terug naar de lucht te kijken waar een veel mooier lichtspel gaande is dan de lampen in de huizen.

De boom vooraan is zoals je haar verwacht. Alsof je een mooie heuvel of berg hebt gevonden met prachtig uitzicht over een dal maar er staat altijd wel iets half in het zicht. Op een of andere manier helpt dat met het kijken naar de verte. Het zorgt voor wat extra perspectief. Doordat je iets dichtbij kunt zien, kun je zien hoe ver weg het verre is. Doordat de boom zo donker gekleurd is ten opzichte van de lucht, kijk je er direct langs en kun je verdwalen en je laten meevoeren in de lucht.

Het gevoel wat ik hiervan krijg is een tevreden rust. Alsof het schilderij mij vertelt dat ik nu even nergens over na hoef te denken. Het is midden in de nacht en alle zorgen en alle realiteit komt morgen wel weer. Voor nu kan ik de frisse nachtlucht inademen, de grassprieten tussen mijn tenen en vingers voelen en staren naar de beweging van de lucht.

Van Gogh Korenveld met kraaien
Van Gogh Starry Night
Harry Potter

Harry Potter Handlettering

Harry Potter en ik

Ik ben groot fan van Harry Potter maar niet zo’n fan van lezen (tot een paar maanden geleden). Ik heb één Harry Potterboek gelezen, of liever gezegd, geluisterd, en dat is het. Verder ken ik het verhaal via Daniel Radcliff, Emma Watson en Rupert Grint.

Ik kan volledig opgaan in de eerste paar films en kan daar praktisch ieder woord van meepraten. Totdat we aankomen bij film 6. Daar wordt het allemaal wat spannender en raak ik mijn feeling met dat kleine jongetje Harry kwijt. Ik heb altijd moeite met door de laatste paar films heen komen. Wat zelfs betekent dat ik deze vaak niet eens meer kijk.

Een tijd geleden was er in Utrecht een expositie over Harry Potter. Samen met Joek ben ik hier naartoe geweest. We hebben genoten en ontzettend ons best gedaan niet als ons geld uit te geven in de winkel aan het einde. Dat is redelijk gelukt en hebben alleen wat snoepjes gekocht en de Marauders map. Ik kan niet wachten tot Joek en ik ons eigen huisje samen hebben en deze kaart prominent aan de muur gehangen kan worden.

De opdracht

Ik ben gevraagd om in elk geval twee quotes te handletteren voor Sandra.

De eerste quote waar we over spraken was er een van Hagrid: What’s commin’ will come and we’ll meet when it does. Dit klinkt als een prachtige quote en ik heb even goed moeten zoeken waard dit nu eigenlijk over gaat. Ik schreef net al dat ik de boeken niet gelezen heb. Dit is duidelijk een quote uit de boeken, anders had ik wel geweten waar het ongeveer in het verhaal zou zitten.

De tweede quote is van Dumbledore. Dit zegt mij wel degelijk wat, want deze quote komt ook voor in de film: Happiness can be found even in the darkest of times. If one only remembers to turn on the light.
Ik herinner mij het beeld bij deze quote omdat het sterk belicht is in de film (en omdat Dumbledore daadwerkelijk speelt met licht en donker, waardoor hij extra waarde aan de quote geeft).

Dit mag ik op een perkamentachtige achtergrond maken en verder is het plan het eindresultaat simpel en strak te houden.

Het plan van aanpak

Sandra heeft mij een lettertype laten zien wat zij erg mooi zou vinden. Het blijkt dat dit lettertype gratis te downloaden was dus dat maakt mijn werk erg simpel. Toch ben ik bang dat het té simpel wordt en dat dit ervoor zorgt dat het beeld minder mooi, minder authentiek wordt. Daarom ga ik een testafbeelding maken. Ik schrijf een stukje tekst met het gedownloade lettertype en ik ga aan de slag met echt handletteren, dus het zelf tekenen van de letters.

Dit stuur ik op naar Sandra ter controle en wanneer ik van haar een definitieve keus heb gekregen, ga ik echt aan de slag. Als alles digitaal afgerond is, stuur ik bericht naar mijn drukker. Hier laat ik het drukken en op maat snijden. Als laatste moeten Sandra en ik dan nog nadenken over een mooie lijst en stuur ik alles op. Hopelijk kan ik dan snel een foto plaatsen met het eindresultaat. Voor nu moeten jullie het doen met afbeeldingen die niet van mij zijn.

Harry Potter
Blog tekenen: waar was ik gebleven

Tekenen: waar was ik gebleven

Nieuw jaar, nieuwe kansen

Het is erg druk geweest de laatste maanden. Niet alleen maar op werkgebied, maar in mijn persoonlijke leven ook. Ik woon niet meer in Haarlem. Ik heb een nieuwe baan erbij waardoor ik financieel meer zekerheid heb maar ik haast geen workshops meer kan geven. Mede hierdoor heb ik er voor gekozen even geen blogs te schrijven. Nu het voelt alsof de rust weer is wedergekeerd, ben ik weer klaar om je iedere week weer te verblijden met een nieuwe blog.

Opdrachten

Ik geef dan geen workshops meer, maar heb wel nog een aantal leuke opdrachten lopen. Eén daarvan heb ik afgerond in de tijd dat ik geen blogs heb geschreven. Ik zou hier heel erg graag over willen schrijven maar op dit moment kan dat nog niet. Ik heb erg genoten van het tekenen van deze opdracht dus ik kom hier op terug zodra ik akkoord heb van de opdrachtgever(s).

Ik heb in een eerdere blog geschreven dat ik een boek mag illustreren. Daar ben ik nog steeds mee bezig. Ook hier heb ik even pauze in moeten nemen maar gelukkig is er door de Corona crisis wat meer tijd ontstaan om te tekenen.

Ook mag ik me de komende tijd bezig gaan houden met handlettering. Dit is de kunst van het tekenen van letters. Dit is niet hetzelfde als kalligrafie, de kunst van het schoonschrijven. Handlettering gaat meer om het creëren van een mooi beeld, een goede compositie, etc., zoals je bij een tekening zou verwachten.

Een nieuwe baan

Ik schreef net dat ik een nieuwe baan heb. Ik werk sinds een paar maanden op het Coornhert Gymnasium in Gouda. Hier ben ik vervangend docent beeldende vorming en ben verantwoordelijk voor de lessen van de eerste klas (en ook een tweede klas). Het is heerlijk om weer met mijn eigen vak bezig te zijn, eigen klassen te hebben. Het is fijn om weer progressie te zien en een band op te kunnen bouwen met de leerlingen.

Ik merk dat ik niet wil kiezen tussen doen wat mijn hart graag wil (workshops geven, etc) en voor de klas staan. Jammer genoeg heb ik nu wel een keus gemaakt door in Gouda te gaan werken. Voorlopig moet ik even afscheid nemen van het geven van workshops.

Toch levert het me veel plezier op om de ontwikkelingen van leerlingen te kunnen zien in hun tekenen, in hun werken. Ze kunnen soms gigantische stappen maken en dan tegelijk ook nog erg gezellig bijkletsen met je.

Misgelopen opdrachten

Het is prachtig, weer voor de klas. Maar dit zorgt er ook voor dat ik dusdanig veel tijd kwijt ben aan het onderwijs, dat ik soms nee moet zeggen tegen leuke opdrachten.

Ik ben door Ondine de Hullu gevraagd om weer voor haar te illustreren. Dit heb ik eerder gedaan, zoals je HIER kunt zien. Ondine heeft altijd een plan. Bij dat plan hoort een tijdschema. En dat werkt fantastisch, want dan weet je wanneer je klaar moet zijn en hoe veel tijd je ergens aan kunt besteden. Het nadeel is, dat als je dus niet genoeg tijd meer hebt in een week, dat je daarom nee moet zeggen tegen de vraag of je voor haar kunt tekenen. Gelukkig heeft ze een ander gevonden waarbij ik hoop dat ze net zo mooi resultaat krijgt.

Blog tekenen: waar was ik gebleven
error: Content is beschermd!