Categorie: Overig

Boek cover

Boek: nice girls don’t get the corner office

Een boek gekregen

Met kerst kreeg ik van de zus van Joek een nieuw boek: nice girls don’t get the corner office van Lois P. Franklin. Vorige week noemde ik dit boek al even.

Hoe werkt het boek

Het is een soort werkboek. Je kunt er heel actief mee aan de slag. In het begin wordt je gevraagd om een vragenlijst in te vullen. Hier rolt een bepaalde score uit en daarmee kun je dan weer aan de slag in de rest van het boek.

Het boek is opgedeeld in een aantal hoofdstukken. De hoofdstukken bevatten uiteraard een hoop tekst maar niet zoals je deze zou verwachten. De hoofdstukken zijn gevuld met ‘fouten’, ze zijn ook genummerd door het hele boek heen. Bij deze fouten wordt meestal verteld wat iemand deed en hoe dit beter kan voor een groter succes.
Soms wordt het anders aangepakt en wordt er juist verteld wat iemand heel goed deed.

Na ieder subkopje, iedere fout in het boek, volgen er tips. Soms alleen coachingtips van de schrijfster. Soms ook tips van professionals en ervaringsdeskundigen.

Een goed boek

Ik vind het een heel goed boek om meerdere redenen.

Reden 1

Ik heb jaren nagenoeg niets gelezen. Pas kort geleden, zo’n 2 jaar terug, pakte ik vrijwillig weer een boek op en heb deze van kaft tot kaft gelezen. Sindsdien heb ik de smaak weer een beetje meer te pakken en heb ik een aantal boeken gelezen.
Maar om nou te zeggen dat ik heel makkelijk boeken verslind, nee.

Zo kom ik bij een van de redenen dat ik dit boek heel fijn vind: het leest lekker makkelijk weg. De fouten zijn kort beschreven, meestal maar 1 of 2 pagina’s. Dit geeft veel stopmomenten. Ik schreef al eerder dat ik dit heel prettig vind lezen in dit bericht over ‘Het geheime leven van kleuren’.

Reden 2

Zelf vind ik het prettig om aantekeningen te maken in mijn boeken. Bij sommige boeken voelt het toch alsof het niet kan of niet mag. Weer iets wat ik fijn vind aan dit boek: je wordt zelfs aangemoedigd om het wel te doen.
Uiteraard kun je er altijd voor kiezen om op een apart papier mee te schrijven. Dus als je juist niet in het boek wilt schrijven, blijft dat altijd een optie.

Reden 3

Het boek gaat over hoe je zakelijk een sterker persoon wordt. Nou zie ik mijzelf al als een sterk persoon, maar ik zie mijzelf nog niet als een zakelijk sterk persoon. Er valt een hoop te leren en gelukkig doe ik dat ook, dankzij dit boek.

Reden 4

Het is nou eenmaal heel praktisch, met zo veel tips en tricks. Een aantal dingen kan en wil ik direct toepassen en maakt het ook heel haalbaar om mijzelf te verbeteren.
Een aantal dingen bewaar ik liever voor later omdat ze nu niet relevant zijn of omdat ze nog te groot lijken/zijn.

Reden 5

Het is geschreven voor en door een vrouw. Er komen talloze voorbeelden in voor van powervrouwen in de zakenwereld en vergelijkingen tussen man en vrouw. Het boek gaat dan dus ook vooral over het dichten van de eventuele gaten tussen man en vrouw.

Hoe nu verder

Ik ben ongeveer op een kwart van het boek, misschien een derde. Ik ga nu vrolijk verder met het maken van aantekeningen bij de punten waar ik aan moet werken. En ik lees fijn verder door de punten waar ik op dit moment nog niet zo veel mee wil.

Alle pagina’s waar ik denk dat ik direct baad bij kan hebben, schrijf ik op. Zo kan ik makkelijk terug naar de voor mij belangrijke informatie.
Ik kan dan snel mijn aantekeningen terugvinden en de praktische tips toepassen en uitvoeren.

Het missende schema

Terwijl ik rustig aan het lezen was, ging het in de tekst over een schema. Het was gebaseerd op de piramide van Maslow. Deze heb ik even op moeten zoeken. In de tekst stond beschreven dat het schema bij deze fout meer inging op het werkende leven.

Op de plek waar het schema had moeten staan, stond alleen een lege ruimte. Ik had geen idee waar de tekst over ging omdat het zo vast hangt aan dit schema.
Omdat ik echt niets begreep van dit onderwerp, heb ik een mail gestuurd naar de schrijfster. Ik vertelde haar dat ik het boek aan het lezen was, het schema miste op pagina zoveel bij fout zoveel en of ze mij dit schema kon sturen.

Ik verwachtte er niet veel van. Een bestseller schrijver en coach heeft vast geen tijd om een mailtje vol spelfouten te beantwoorden en dan ook nog eens uit te zoeken waar ik het in godsnaam over had.

Ik had het mis. Binnen drie dagen had ik een reactie met het missende schema in de bijlage en de beste wensen voor het nieuwe jaar.

Boek cover
Boek pagina 213
Kerstvakantie illustraties Marieke Noordhuis

Kerstvakantie 2019

Voornemens voor de kerstvakantie

Mijn kerstvakantie duurt twee weken. Twee weken lang geen workshops, dan moet ik me toch op een andere manier bezig houden. Allereerst met een paar dagen rust en genieten van de verjaardag van Joek en de kerstdagen met familie. Daarna zou ik weer lekker aan de slag gaan. Ik zou bij Joek thuis blijven tot en met oud en nieuw. Daar had ik dan mooi de tijd om lekker te tekenen aan het boek waar ik aan werk. Tegen de tijd dat ik dat allemaal goed naar mijn wensen getekend heb, zou de vakantie weer afgelopen zijn en kan ik weer door met het geven van workshops.

Welk boek?

Ik schreef een paar weken terug dat ik een nieuw boek mag illustreren. Van dit boek heb ik nu twee hoofdstukken gekregen. In ieder hoofdstuk zitten 13 subhoofdstukjes. Dit beslaat niet meer dan 1 pagina. De andere pagina kan ik dan gebruiken voor een illustratie.

Het is een boek over hoe om te gaan met een depressie; een onderwerp dat dicht bij me staat. Het voelt goed om hiervoor zo veel illustraties voor te mogen maken.

Ik heb een papieren versie van de tekst gekregen. Bij deze versie heb ik bijna overal schetsen gemaakt. Een enkeling van de schetsen heb ik ook al in mijn laptop gezet en ben ik dus aan het digitaliseren om uit te gaan werken.

De kerstvakantie tot nu toe

Ik heb erg genoten van Joek zijn verjaardag en de kerstdagen met familie. Ik had rustig de tijd om weer even bij te praten tijdens een heerlijke maaltijd. De ene dag bereid door mijn broer, de andere dag bereid door ons allemaal.

Na deze feestelijke dagen is het toch tijd geworden om weer even aan het werk te zijn voor Joek, in elk geval tot oud en nieuw. Oud en nieuw vieren wij in Diever (en omstreken) en gaan even kijken bij het carbid schieten.
Nu begint het ook bij mij weer te kriebelen om aan het werk te gaan.

Vol goede moed heb ik mijn laptop uit mijn tas gepakt. Deze wilde niet opstarten, de batterij was leeg gegaan. Kan gebeuren, daar hebben we opladers voor. Toch? Waar was mijn oplader? Ik ben mijn oplader vergeten mee te nemen uit Haarlem en ik blijf nog tot en met oud en nieuw in Zwolle. Ik moet dus nu echt verplicht vakantie nemen.

Wat moet ik nu doen?

Ergens is het heel verstandig om mijn laptop niet te kunnen gebruiken. Nu moet ik echt vakantie houden. Een blog schrijven kan nog wel op de laptop van Joek. En als het echt moet kan dat ook nog wel op mijn telefoon, al werkt dat niet ideaal.

Gelukkig heb ik met kerst een mooi boek gekregen van de zus van Joek: Nice girls don’t get the corner office, geschreven door Lois P. Frankel. Ik heb nu alle tijd om lekker een boek te lezen.

Daarnaast heb ik ook nog twee dagen de tijd om mijn BTW-aangifte te doen. Dus er is gelukkig gewoon nog werk te doen, ook zonder het maken van tekeningen voor het boek.

Kerstvakantie illustraties Marieke Noordhuis
Kerstvakantie kerstwens Marieke Noordhuis
Teylers Museum

Museumdocent

Museumdocent – hoe kom ik erbij?

Een tijd terug schreef ik over het Tinnen Figuren Museum in deze blog. In dat museum sprak ik met Harry over wat ik als educatief medewerker zou kunnen betekenen voor het museum. Ik had hier wel een aantal ideeën over maar ik heb tot nu toe geen enkele ervaring met werken in of voor een museum.

Museumdocent – ervaringsdeskundige

Omdat ik zelf geen kennis of ervaring heb met werken in een museum, wilde ik gebruik maken van de expertise van iemand die dat wel heeft. Ik heb het Teylers museum in Haarlem gemaild met de vraag of ik in contact kon komen met de educatief medewerker. Dat was blijkbaar een mogelijkheid want korte tijd later kreeg ik een mail van Fieke Kroon, de educatief medewerker van Teylers. We spraken af op 5 december om 11u in het museum.

Gesprek in Teylers museum

We spraken af in het café. Ik zat hier aan mijn kopje thee, een aantal vragen en een aantekeningenboekje. Er kwam een dame op mij afgestapt met de vraag of ik Marieke Noordhuis ben. We praatten over wie ik ben en waarom ik haar mailde. Ik legde in een aantal minuten uit dat ik voor de klas heb gestaan, een eigen bedrijf heb, workshops geef en binnenkort misschien met het Tinnen Figuren Museum ga werken.

Vervolgens kon ik haar mijn vragen stellen. Tijdens het beantwoorden van de ene vraag gaf ze ook al direct antwoord op andere vragen. Dus al snel was voor mij duidelijk hoe ik aan de slag kan voor het Tinnen Figuren museum, waar ik op moet letten en dat ik haar altijd nog kan opzoeken om even te sparren.

Het woord aan Fieke

Na het beantwoorden van al mijn vragen had Fieke ook nog een vraag aan mij: zou ik als inval-workshopdocent willen werken voor Teylers? Natuurlijk wil ik dat! Wat een aanbieding. Dit is op steenworp afstand van mijn huis. Ik heb haar verteld dat ik van plan ben om gauw te gaan samenwonen. Zij gaat voor me uitzoeken of er een reiskostenvergoeding mogelijk is.

Wat een uur! Om 12u stapte ik over de drempel van mijn huis met een hoop kennis extra en een nieuwe opdrachtgever.

Teylers Museum
Bright Makers just arrived

Bright Makers op een event

Bright Makers op Bright Day

Bright Makers heeft mij gevraagd om te werken op het event Bright Day van RTL. Het is een event over Science en Technologie. Ik ben niet super technisch maar wel thuis in een aantal workshops die Bright Makers aanbiedt.

Hydraulische draak

Op foto’s op Instagram en Facebook is te zien dat ik met enige regelmaat op basisscholen een workshop geef waar kinderen een draak knutselen. Het gaat natuurlijk niet alleen om het maken van een vet mooie draak. Het gaat hierbij ook om het hydraulisch systeem.

Het is mooi om in kinderogen te zien dat ze opeens begrijpen wat hydrauliek doet en hoe dit de draak in beweging kan zetten.

Workshop van Bright Makers

Bright Makers biedt meer workshops dan alleen de hydraulische draak. Dit bedrijf zet zich in voor maakonderwijs. Ik sta hier ook achter. Ik denk dat het heel belangrijk is voor het brein om spelend te leren, makend te leren. En door te doen te zien hoe iets werkt, bijvoorbeeld hydrauliek. Dit is ook allemaal met tekst en plaatjes uit te leggen maar het beklijft toch veel beter wanneer de kinderen dit zelf kunnen ontdekken en maken?

Het event

Bright Makers stond dus op het event Bright Day. Ik stond hier samen met twee collega’s. Samen hebben wij een paar honderd kinderen en ouders aan het werk gezet. We hebben ze mooie draken laten maken. Sommigen kwamen vooral om het hydraulisch systeem te ontdekken, anderen kwamen juist om een prachtige creatie te maken. Dat de draak dan kon vliegen, was een bonus.

Het was heerlijk om hier twee dagen keihard te werken. Wel was het heel vermoeiend om telkens over de hoeveelheid geluid heen te praten. Om ons heen stonden natuurlijk heel veel andere stands en deze hadden bijna allemaal een geluidssysteem aanstaan.

Bright Makers just arrived
Bright Makers kids working
Bright Makers stand
Foto bij Tinnen Figuren Museum

Deze week

BTW – vorige week

Wat een week! Het begon afgelopen zaterdag met mijn eerste officiële BTW-aangifte. Of zoals het eigenlijk heet voor de belastingdienst: de omzetbelastingaangifte.

Nou heb ik al eerder uitgelegd dat ik weinig verstand heb van de boekhouding maar het begint toch zo langzamerhand te komen. Ik weet waar ik mijn onbetaalde facturen moet noteren, ik weet waar ik mijn bonnetjes moet invoeren. Ik kan mijn bankgegevens importeren. Maar toch, zeker omdat ik een deel handmatig doe in plaats van gewoon importeer, gaat niet alles goed. 

Mijn boekhouding klopte niet. Ik had niet hetzelfde bedrag onderaan de streep staan als dat er op mijn bankrekening stond. 

Dus ik ben alle mutaties nog eens langs gelopen. Ik kon er een aantal dubbele bonnen uit halen. 

Nog klopte het niet. Alweer alles langslopen. Ditmaal ook met mijn bankgegevens ernaast. Alles leek te kloppen. Of toch niet! Ik had een factuur in mijn mail gekregen en in de boekhouding gestopt. Ik had dit betaald met mijn zakelijke rekening.

Toch kon ik deze uitgave niet terugvinden in mijn bankgegevens. Ik heb alles meerdere malen bekeken. Het duurde even maar uiteindelijk viel het kwartje. De factuur stond in dollars geschreven en mijn bankrekening laat alleen de euro’s zien. Ik had dus wel degelijk de factuur dubbel ingevoerd. De ene was namelijk gewoon geïmporteerd van mijn bankgegevens. De andere was handmatig ingevoerd alsof de dollars euro’s waren. 

Handlettering in Tilburg – deze week

Afgelopen week heb ik het rustig gehad. Ik heb alleen een workshop gedraaid op woensdag. Ik mocht naar Tilburg rijden met alle benodigdheden voor een workshop Handlettering. 

Ik was geboekt door Kleinkunstig op MBO de Rooi Pannen, afdeling Marketing en Evenementen. 

Samen met nog 11 collega’s gaven wij verschillende workshops met een talige insteek. Zo gaf iemand een workshop Rap maar ook soap-acteren kwam voorbij. 

Ik hield mij bezig met waar ik goed in ben: beeld maken. Handlettering is tenslotte een kunstvorm in het grijze gebied ergens tussen schrijven en beeld creëren in. Taal en beeld, dus! Precies mijn stijl!

De studenten waren – waarschijnlijk omdat zij zelf gekozen hadden voor handlettering – waanzinnig gemotiveerd. Het was een hele rustige maar grote groep. 28 studenten die elkaar lang niet allemaal kenden. Het feit dat ze elkaar niet allemaal kenden maakte het een rustige groep. Ze hebben prachtige werken gemaakt.

Ik heb ze een opdracht gegeven wat bij de doelgroep paste. Marketing en evenementen, deze studenten organiseren alles rondom evenementen. Ze mochten kiezen uit een thema (Herfst, Winter of Halloween) en maakten daarna een A-bord, poster of uitnodiging. En er zijn werkelijk prachtige en erg originele werken gemaakt. En sommigen hebben niet erg hun best gedaan op een origineel idee omdat handlettering op zich al uitdaging genoeg was. Ook zij hebben stuk voor stuk een prachtig resultaat neergezet!

Tinnen Figuren Museum – deze week

Op donderdag van deze week mocht ik op gesprek komen in Ommen, bij het Nationaal Tinnen Figuren Museum. Dit museum is op zoek naar wat vernieuwing op educatief vlak. En laat ik daar nu net een diploma voor hebben.  

Dit museum – al zou je het op het eerste gezicht niet zeggen – doet al een hoop met educatie. Met name met onderwerpen als de Romeinen, de middeleeuwen en Napoleon. 

Ik mag dit museum, en de mensen die er werken, helpen om het educatieve programma een extra boost te geven zonder dat het museum daarvoor veel hoeft te veranderen. 

Ik heb hier gesproken met twee mensen die hier werken. Er is een aanzienlijk leeftijdsverschil maar onze blik op kunst, cultuur en ontwikkeling van een kind is redelijk gelijk. En onze humor ook, gelukkig!

Dit wordt nog vervolgt zodra er meer bekend is over mijn precieze taken bij dit museum!

Foto bij Tinnen Figuren Museum
Werkfoto tijdens gesprek met Renske

Renske de engel

Renske, de engel

Mijn zus, Renske, komt mij helpen met mijn bedrijf. Ik ben zoals jullie weten een beginneling. Mijn vader heeft mij eerder al geholpen met mijn boekhouding en nu schiet mijn zus mij te hulp.

Klanten

In mijn vorige post beschreef ik dat ik het erg druk heb met de kinderboeken week. Deze workshops lopen vanuit Kleinkunstig. Nu komt de wintertijd eraan en hebben scholen het druk met vakanties en toetsweken en niet echt met het plannen van leuke culturele activiteiten.
Toch zou ik het leuk vinden om mijn huur te kunnen betalen en te kunnen eten.

Om genoeg inkomen te garanderen heb ik klanten nodig. Om klanten te krijgen moet ik toch echt zelf iets ondernemen. En laat ik daar nu eens helemaal geen verstand van hebben. Gelukkig ken ik iemand die hier wel veel van af weet: Renske, de engel.

Zij gaat mij zo helpen met klantenwerving. Of liever gezegd, ze gaat me vertellen wat klantenwerving inhoudt en wat ik er voor moet doen.

Wat gaat er komen?

Ik ben heel benieuwd wat ze me gaat vertellen. Tot nu toe ben ik alleen aan klanten gekomen omdat mensen mij al kennen. De kinderboerderij was via een vriend, de portretten die ik tot nu toe heb gemaakt zijn voor moeders van mij. De eerste en enige opdracht die ik heb gekregen buiten mijn eigen kennissenkring is Kofi geweest. Het wordt tijd om dit aantal eens flink uit te breiden.

Ik ben benieuwd of het me lukt om nieuwe klanten te werven en vooral of het me lukt om een systeem te bedenken waardoor dit geen eenmalige klanten worden maar dat zij telkens weer bij me terug kunnen komen. De terugkomende klanten heb ik nodig om zeker te blijven van een vast inkomen.

Het is weliswaar fantastisch om een eigen bedrijf te hebben; ik hoef namelijk alleen maar te doen wat ik echt heel erg leuk vind. Maar het blijft ook ontzettend onzeker. Ik heb geen zekerheid van inkomen en al helemaal geen zekerheid van vast inkomen. Ik hoop dat mijn zus, Renske, hier een helpende hand bij kan zijn. Althans, bij het opzetten van een zekerheid. Bij het vinden, binnenhalen en houden van klanten.

Illustratie bij blog over klantenwerving
Werkfoto tijdens gesprek met Renske
Illustratie van de tuin van Ida

Ode aan Ida

Ida de Groot

Ida is naast mijn moeder de meest belangrijke vrouw in mijn leven. Ze is een vriendin van mijn ouders. In eerste instantie wist ik weinig van haar. De enige herinnering die ik aan haar en Marcel heb gaat ver terug en duurt maar kort. Ik herinner mij dat ik op een raam mocht tekenen.

Als je benieuwd bent over welke vrouw ik precies praat, bekijk dan deze illustratie even.

 

Hoe het begon

Ik was net een paar weken begonnen met mijn opleiding tot docent Beeldende Kunst. Ik woonde bij mijn ouders en stond twee keer in de week om zes uur op om op tijd in de schoolbanken te zitten. Niet bepaald mijn hobby, dat vroege opstaan.

Tijdens een feest van mijn ouders kwamen Ida en Marcel. Mijn moeder had me gezegd dat ik even met Ida moest praten om te kijken of ik daar misschien kon slapen. Zo gezegd, zo gedaan. Ik stapte af op een vrouw die ik bijna niet kende om te vragen of ik twee keer in de week kon blijven slapen.
Een korte tijd later belde ik aan bij de voordeur en begon een nieuw hoofdstuk in mijn leven.

 

Maandagavond

Op dinsdag en donderdag moest ik om negen uur op de kunstacademie zijn. Dus iedere maandag pakte ik mijn tas in voor twee dagen. Na de lessen op de kunstacademie liep ik een paar straten verder, naar de achtertuin van Ida en Marcel. Dan zaten we even buiten, ging er een lekker speciaalbiertje open terwijl Marcel de heerlijkste maaltijd kookte. Ondertussen raakten we aan de praat, gesprekken zoals je ze verwacht aan de keukentafel bij je moeder: Hoe was je dag? Waar loop je tegenaan?

Ik heb het altijd lastig gevonden om over gevoelens te praten maar bij Ida leek ik geen keus te hebben. Dit was niet op een nare manier, trouwens. Het gebeurde heel natuurlijk.

Tijdens het avondeten ging er vaak een flesje wijn open en na het eten dronken we thee. Soms leerde ik voor het vak Kunstgeschiedenis. Dan ging ik naar bed in de logeerkamer. De volgende ochtend was ik meestal alleen. Ida was of nog in bed of al naar haar werk toe. Marcel was al op de fiets vertrokken of kwam ik nog net beneden tegen als ik een kop thee zette voor mijzelf. Dan at ik rustig mijn ontbijtje en liep daarna op mijn gemak naar school toe. Vanaf dit moment voelde de dinsdag- en donderdag ochtend niet meer als vroeg opstaan maar juist als uitslapen.

 

Praten met Ida

Na een paar maanden vond ik een kamer in Utrecht en is dit contact enigszins verwaterd. Ik was druk met mijn studie en nam niet meer de tijd om tot rust te komen en ik raakte overspannen.

Ida bood mij aan om weer eens te komen eten. We hadden een goed gesprek, zoals altijd. We spraken af om elkaar weer vaker te zien. Ik kwam daarom iedere maandagavond weer langs om te eten. Het zelfde ritueel begon weer. We zaten even buiten, we dronken een biertje, we gingen eten en dronken een flesje wijn. Na het eten dronken we een pot thee leeg en daarna ging ik weer naar huis.

Ida is een vrouw met een mening en een visie op het leven. Het is gebleken dat wij eenzelfde soort blik op de wereld hebben. Door de vele gesprekken met Ida (en Marcel) heb ik een hoop geleerd. Zowel over mijzelf als het leven. Zij heeft mij zien groeien tot wie ik ben. Zij heeft mij helpen groeien tot wie ik ben. Zij heeft mij altijd door moeilijke tijden heen geholpen en lachte met mij mee door makkelijke tijden heen.

Ida is een wonder. Zij heeft veel voor mij betekend en ik hoop dat terug te kunnen geven. Voor een deel door dit bericht maar nog veel meer in de komende jaren bij haar thuis.

Illustratie van de tuin van Ida
Kaft boekhouding Mucato 1992

Boekhouding

Vandaag ben ik een aantal uur bezig geweest met het begrijpen van mijn eigen boekhouding.
Zoals bekend heb ik vanaf 1 juli een bedrijf. En als je een bedrijf hebt, moet je netjes je BTW afdragen etc. En daar heb ik totaal geen kennis van.

Zoals sommigen van jullie weten, ben ik geen held met cijfers. Ik weet niet zeker of 1 + 1 echt wel 2 is. Daarom zag ik wat op tegen het hele boekhouddeel van mijn bedrijf.

Nu heb ik een tijdje mijn best gedaan de boekhouding te ontlopen, maar nu is het toch echt tijd dat ik weet wat ik aan het doen ben.
Uiteraard houd ik wel enigszins wat bij. Ik weet bijvoorbeeld dat ik alle bonnetjes moet bewaren van wat ik uitgeef, ik weet dat ik belastingen moet betalen en dat het dus handig is om wat geld opzij te zetten… Maar dat is wel ongeveer alles.

Nu is mijn vader een handige man met een uurtje of twee tijd op zaterdagmiddag. Dus daar ging ik: gewapend met een laptop en goede moed. Mijn vader is een praktische man en wij denken redelijk hetzelfde. Het beste middel om iets te begrijpen is dus een simpele versie ervan bekijken. Hij is de penningmeester van theatergroep Mucato en pakte van zolder de boekhouding van deze groep uit 1992 erbij. Dat boek is dus ouder dan ikzelf ben. Met een prachtig handschrift stonden er allemaal losse woorden en sommen geld op papier. Aan de hand hiervan kon mijn vader mij uitleggen wat grootboeken zijn, wat het nut ervan is, en kon ik bedenken wat voor grootboeken ikzelf wilde hebben.

Samen hadden wij geen idee hoe mijn boekhoudingsprogramma werkte dus daar hebben we het grootste deel van de tijd lekker op zitten prutsen totdat we allebei een goed beeld hadden van hoe dit werkt.

En nu, wonder boven wonder, durf ik te zeggen dat ik begrijp hoe ik mijn boekhouding bij moet houden. Dat komt goed uit, want het wordt bijna tijd om de BTW af te dragen voor het derde kwartaal.

Bedankt voor je hulp, pap!

Kaft boekhouding Mucato 1992
Voorbeeld boekhouding Mucato 1992
error: Content is beschermd!