Categorie: Workshops

Foto bij Tinnen Figuren Museum

Deze week

BTW – vorige week

Wat een week! Het begon afgelopen zaterdag met mijn eerste officiële BTW-aangifte. Of zoals het eigenlijk heet voor de belastingdienst: de omzetbelastingaangifte.

Nou heb ik al eerder uitgelegd dat ik weinig verstand heb van de boekhouding maar het begint toch zo langzamerhand te komen. Ik weet waar ik mijn onbetaalde facturen moet noteren, ik weet waar ik mijn bonnetjes moet invoeren. Ik kan mijn bankgegevens importeren. Maar toch, zeker omdat ik een deel handmatig doe in plaats van gewoon importeer, gaat niet alles goed. 

Mijn boekhouding klopte niet. Ik had niet hetzelfde bedrag onderaan de streep staan als dat er op mijn bankrekening stond. 

Dus ik ben alle mutaties nog eens langs gelopen. Ik kon er een aantal dubbele bonnen uit halen. 

Nog klopte het niet. Alweer alles langslopen. Ditmaal ook met mijn bankgegevens ernaast. Alles leek te kloppen. Of toch niet! Ik had een factuur in mijn mail gekregen en in de boekhouding gestopt. Ik had dit betaald met mijn zakelijke rekening.

Toch kon ik deze uitgave niet terugvinden in mijn bankgegevens. Ik heb alles meerdere malen bekeken. Het duurde even maar uiteindelijk viel het kwartje. De factuur stond in dollars geschreven en mijn bankrekening laat alleen de euro’s zien. Ik had dus wel degelijk de factuur dubbel ingevoerd. De ene was namelijk gewoon geïmporteerd van mijn bankgegevens. De andere was handmatig ingevoerd alsof de dollars euro’s waren. 

Handlettering in Tilburg – deze week

Afgelopen week heb ik het rustig gehad. Ik heb alleen een workshop gedraaid op woensdag. Ik mocht naar Tilburg rijden met alle benodigdheden voor een workshop Handlettering. 

Ik was geboekt door Kleinkunstig op MBO de Rooi Pannen, afdeling Marketing en Evenementen. 

Samen met nog 11 collega’s gaven wij verschillende workshops met een talige insteek. Zo gaf iemand een workshop Rap maar ook soap-acteren kwam voorbij. 

Ik hield mij bezig met waar ik goed in ben: beeld maken. Handlettering is tenslotte een kunstvorm in het grijze gebied ergens tussen schrijven en beeld creëren in. Taal en beeld, dus! Precies mijn stijl!

De studenten waren – waarschijnlijk omdat zij zelf gekozen hadden voor handlettering – waanzinnig gemotiveerd. Het was een hele rustige maar grote groep. 28 studenten die elkaar lang niet allemaal kenden. Het feit dat ze elkaar niet allemaal kenden maakte het een rustige groep. Ze hebben prachtige werken gemaakt.

Ik heb ze een opdracht gegeven wat bij de doelgroep paste. Marketing en evenementen, deze studenten organiseren alles rondom evenementen. Ze mochten kiezen uit een thema (Herfst, Winter of Halloween) en maakten daarna een A-bord, poster of uitnodiging. En er zijn werkelijk prachtige en erg originele werken gemaakt. En sommigen hebben niet erg hun best gedaan op een origineel idee omdat handlettering op zich al uitdaging genoeg was. Ook zij hebben stuk voor stuk een prachtig resultaat neergezet!

Tinnen Figuren Museum – deze week

Op donderdag van deze week mocht ik op gesprek komen in Ommen, bij het Nationaal Tinnen Figuren Museum. Dit museum is op zoek naar wat vernieuwing op educatief vlak. En laat ik daar nu net een diploma voor hebben.  

Dit museum – al zou je het op het eerste gezicht niet zeggen – doet al een hoop met educatie. Met name met onderwerpen als de Romeinen, de middeleeuwen en Napoleon. 

Ik mag dit museum, en de mensen die er werken, helpen om het educatieve programma een extra boost te geven zonder dat het museum daarvoor veel hoeft te veranderen. 

Ik heb hier gesproken met twee mensen die hier werken. Er is een aanzienlijk leeftijdsverschil maar onze blik op kunst, cultuur en ontwikkeling van een kind is redelijk gelijk. En onze humor ook, gelukkig!

Dit wordt nog vervolgt zodra er meer bekend is over mijn precieze taken bij dit museum!

Foto bij Tinnen Figuren Museum
Workshop hydraulisch voertuig - bijna af

Het stuur van Tuur

Het stuur van Tuur – Hydraulisch voertuig

Het stuur van Tuur is een boek van de Kinderboekenweek. Afgelopen week is deze gestart. In het thema van deze Kinderboekenweek -vervoersmiddelen- mocht ik een aantal workshops verzorgen. Het stuur van Tuur is een boek over een jongen die op allerlei verschillende manieren wordt opgehaald van school. Met de fiets, lopend, met de slee. Kortom: met allerlei verschillende vervoersmiddelen.

 

Groep 3/4

De kinderen van groep 3/4 mochten een eigen vervoersmiddel maken. En wel een heel bijzonder vervoersmiddel! De kinderen maakten een hydraulische draak. Ze kregen alle onderdelen die nodig waren voor de draak van mij en daarna konden ze hard aan de slag. Met stiften en kleurpotloden en gekleurd papier gingen de kinderen aan de slag! Sommige groepjes maakten een wat traditionele draak, groen geschubt. Anderen maakten een draak in een regenboog thema. Weer een ander groepje heeft een roze en paarse draak gemaakt.

De draak

Kleinkunstig heeft alle onderdelen naar mij toegestuurd. Daardoor konden er prachtige draken gemaakt worden.
Met een lasersnijder zijn alle onderdelen uitgesneden. Iedere draak bestond uit een buik, twee zijkanten van de draak, twee keer een kop en twee vleugels.
De kop wordt met een splitpen aan de zijkant van de draak bevestigd. De rest word in elkaar gezet met tape zodat de vleugels goed kunnen bewegen.
Als bodem heeft kleinkunstig mij ronde stukken piepschuim gestuurd. Daarin kunnen sateprikkers gestoken worden. Om ervoor te zorgen dat de draak daarop kan blijven steunen, zijn er rietjes omheen gedaan. Met een klein gaatje in iedere vleugel, kan alles in elkaar worden gezet.
Het laatste en belangrijkste deel is het hydraulische systeem. Hiervoor heb ik 200 spuiten gekregen en een aantal meter aan plastic buis. Aan de ene spuit bevestigde ik vast een stukje buis, de andere spuit deed ik eerst vol met water voordat ik deze aan de andere kant van het slangetje bevestigde. Een van de twee spuiten bevestigen de kinderen onder de buik van de draak en voilà, een vliegende draak!

De kinderen

De kinderen hebben ontzettend hard gewerkt en goed hun best gedaan om de allermooiste draak te maken. Sommige groepjes maakten zelfs mensen die met de draak mee kunnen vliegen. Tenslotte is het een vervoersmiddel.
Niet alleen de kinderen waren heel fanatiek aan het werk, ook de docenten waren ontzettend druk met het ondersteunen van hun leerlingen en hielpen mee om de mooiste draken te laten verschijnen.
Het was hard werken maar dat was het probleem niet voor de kinderen. Wie neemt de draak nu mee naar huis?! De creativiteit van de kinderen bleef me verbazen. De een besloot dat de draken allemaal op school moesten blijven. Een andere bedacht een doorgeef systeem. Een jongen bedacht dat je de draak kon verdienen door goed je best te doen op school de komende week. Ook was er nog een loting bedacht.

Ik hoop dat ik foto’s krijg van alle resultaten want niet ieder groepje heeft zijn draak afgekregen tijdens de workshop. Voor nu in elk geval alvast een aantal prachtige exemplaren!

Workshop hydraulisch voertuig - resultaat groene draak
Workshop hydraulisch voertuig - kinderen aan het werk
Workshop hydraulisch voertuig - bijna af
Workshop hydraulisch voertuig - eindresultaat
Reactiebaan bouwende leerlingen

Reactiebaan

In Doetinchem werd er woensdag 4 september een reactiebaan gebouwd. Op het Zone.college in Doetinchem werden drie collega’s, ik en wat mensen van een jongerencentrum ingehuurd om met vijf klassen tegelijk een reactiebaan te bouwen. Het ging wat moeizaam van start maar daarna was het een fantastische dag! Laat me je vertellen hoe dit in zijn werk ging:

Ik kwam aan op de aan mij doorgegeven locatie. Daar bleek geen workshop gegeven te worden. De lieve dames van de receptie wisten mij wel te vertellen dat ik waarschijnlijk op de andere locatie moest zijn en gaven mij instructies om naar een ander schoolgebouw te rijden welke één straat verderop stond. Daar eenmaal aangekomen was niet duidelijk of de workshop hier gegeven werd of op een locatie aan de andere kant van de stad. Nu begon ik een beetje gestrest te worden want ik was vanuit Kleinkunstig de coördinator van deze dag en moest dus op tijd zijn. Inmiddels hadden zich achter mij bij de receptie wat mensen geschaard die te oud waren om hier op school te zitten. We raakten aan de praat en zij bleken van de derde locatie aan de andere kant van de stad hier naartoe gestuurd te zijn. Zij konden mij vertellen dat de workshop dus wel degelijk hier gegeven moest worden. Gelukkig.

Toen begon het volgende dilemma. We hadden een lokaaltje toegewezen gekregen waar we het materiaal even neer konden zetten maar dit was absoluut niet groot genoeg om met 5 klassen tegelijk een workshop in te volgen. Het lokaal was eigenlijk al krap voor één klas. Een dame kwam ons te hulp: “Jullie kunnen wel in het oude techniek lokaal!” Maar ook dit was niet groot genoeg voor meer dan twee klassen. Ik gaf aan graag in de aula te willen. Uiteindelijk zijn we daar ook beland, hoor! Maar via de volgende weg: techniek lokaal, buiten (het waaide behoorlijk, dus daar kon de workshop echt niet gegeven worden), aula, gymlokaal, toch weer de aula.

Daar gaf ik aan de leerlingen een korte introductie over wat een reactiebaan is en wat de bedoeling van vandaag is. Vervolgens gingen de kinderen aan de slag. Het was prachtig om te zien. De kinderen waren ontzettend creatief met het materiaal en bedachten allerlei constructies om de reactiebaan te bouwen.

Ik was in mijn introductie niet duidelijk genoeg geweest over dat de reactiebanen vervolgens ook samengebracht moesten worden tot één grote baan dus het vergde aan het einde ook nog enige creatieve oplossingen om de hele baan op elkaar aan te laten sluiten. Uiteindelijk is dat bijna helemaal gelukt! Sommige stukken van de baan liepen beter dan andere stukken maar de kinderen hebben allemaal ontzettend veel lol gehad in het bouwen en hebben elkaar goed leren kennen. Voor een brugklas in hun eerste week, is dat denk ik het allerbelangrijkste.

Nadat de reactiebaan was afgelopen mochten de leerlingen alles weer terug in een doos stoppen en ergens gaan lunchen want voor ons stonden de volgende vijf brugklassen al weer klaar.

Deze ronde ging een heel stuk beter. Wij als docenten wisten beter wat we konden verwachten en wat er mis was gegaan in de eerste ronde. Daarom hadden wij van tevoren bepaald wat het werkgebied werd van de leerlingen. We hadden vijf vakken op de grond afgezet. En ieder vak had zijn eigen hoogte om mee te werken. De startgroep, groep 1, werkte tussen de drie en twee meter. De tweede groep tussen de twee en anderhalve meter, en zo werd het steeds wat minder hoog tot de reactiebaan op de grond was aangekomen.

Deze baan liep wat beter dan de eerste ronde en de leerlingen waren ook meer bezig met hun stukje reactiebaan op de andere stukken aan te laten sluiten. De kinderen stonden allemaal om de baan heen en telden samen af om te kijken naar hoe de baan in actie was. Het was mooi om te zien hoe deze klassen een groep vormden. Ook deze groep heeft weer alles in de dozen gestopt voor ze weg mochten.

Toen de aula weer leerling-vrij was, hadden wij rustig de tijd om als docenten nog even na te praten over de reactiebaan en over hoe alles is gelopen. Tijdens dit gesprek hebben we alle blokken weer bij de blokken gedaan, alle knikkers in een zak. Alles werd netjes weer opgeruimd zodat het makkelijk in mijn auto zou passen. Een hele hoop was zo aangepast op de baan, dat het daarna weggegooid kon worden. Dit zorgde ervoor dat ik veel meer ruimte in de auto over had en ik ook nog een collega mee kon nemen om haar af te zetten in Zwolle.

Ik heb een hele hoop geleerd van deze workshopdag en ik kijk uit naar de volgende!

Reactiebaan bouwende leerlingen
Groep creërende leerlingen
Overzicht van leerlingen en reactiebaan
monotype workshop Bussum

Monotype

Donderdag mocht ik samen met drie leuke collega’s de workshop monotype aanbieden op een middelbare school in Bussum. Als je benieuwd bent wat monotype is, raad ik je aan deze blogpost te lezen. Daarin leg ik uit wat dit precies is.

Ik kreeg een 4 havo klas tot mijn beschikking. We zaten op de derde verdieping in een biologielokaal. Dit was de eerste dag dat de leerlingen weer op school kwamen. Ze hadden al een ochtend programma gevolgd, daarna was onze workshop en dan ging hun dag weer verder.
Ik had een paar minuten de tijd om het lokaal klaar te zetten: ik wilde de tafels in groepjes van vier, zodat er meer werkruimte is. Ik had een powerpoint presentatie voorbereid en ik wilde mijn materialen uitstallen zodat ik en de leerlingen er makkelijk mee konden werken.

De leerlingen luisterden naar de uitleg en gaven antwoord op mijn vragen. Vervolgens mochten de leerlingen aan het werk. Ze gingen een ontwerp maken voor op een tas. Aan de hand van deze tas, dit ontwerp, zouden zij zichzelf voorstellen aan elkaar.

Het was heel mooi om te zien hoe de leerlingen te werk gingen. Sommigen vroegen om papier en een potlood om eerst te tekenen. Anderen wilden liever gelijk inkt en een tas om direct te drukken.

Sommige ontwerpen waren heel gedetailleerd en kwamen mooi uit op de tas, andere ontwerpen waren wat – hoe zal ik het zeggen – minimalistisch. De manier van werken en de resultaten zegt allebei veel over de leerlingen en daarmee is mijn doel bereikt: de leerlingen en de docent laten zien wie ze zijn. Niet alle leerlingen waren even tevreden met het eindresultaat. Maar ik heb ze kunnen uitleggen waarom ik dat wel ben.

Vervolgens was er voor de leerlingen net niet genoeg tijd om alles goed schoon te maken dus heb ik dat achteraf nog even gedaan. Hier heb ik ook geleerd dat ik iets meer schoonmaakmaterialen moet regelen zodat dit de volgende keer wel af is binnen de tijd.

Ik heb erg genoten van het geven van een workshop en ik kijk uit naar de volgende. Aankomende woensdag ben ik in Doetinchem voor een volgende workshop.

Logo monotype door leerling Bussum
monotype workshop Bussum
Monotype workshop in Bussum voorbeeld

Monotype workshop in Bussum

Op donderdag 29 augustus mag ik een monotype workshop in Bussum geven. Deze week ben ik vast een beetje gaan brainstormen. Ik was vergeten hoe leuk ik het vind om met grafische technieken bezig te zijn.

Voor degenen die niet weten wat monotype is, een korte uitleg:
Mono betekent één en type betekent soort. Monotype kent dus telkens maar één van zijn soort. Oftewel: elke afdruk is uniek.

Dit is eigenlijk het tegenovergestelde van een ets. Rembrandt maakte deze veel.
Een ets maak je met een speciale pen in een materiaal (oorspronkelijk in een koperplaat). Ikzelf gebruik een goedkoop materiaal, namelijk doorzichtig plastic van ongeveer een millimeter dik. Met de pen maak ik krassen in het plastic, daar smeer ik inkt in en haal de overtollige inkt weg. Dan druk ik de ets op papier. De ingeïnkte lijnen worden afgedrukt en staan in spiegelbeeld op papier.

Op de afbeelding zie je dat ik beide technieken door elkaar heb gebruikt. Ik heb zowel een ets gemaakt, als een monotype. De zwarte lijnen op de afbeelding zijn de ets, de kleuren de monotype.

Dat heb ik op de volgende manier gedaan: ik heb zoals beschreven een ets gemaakt in plastic en deze ingesmeerd met inkt. Vervolgens heb ik de overtollige inkt weggehaald en een monotype gemaakt op hetzelfde plastic. In dit geval heb ik met inkt geschilderd op het plastic.

 

Bij de monotype workshop in Bussum ga ik alleen een monotype maken. Dit allereerst omdat zij hiervoor gekozen hebben en niet voor het maken van een ets. Daarnaast werkt dat veel sneller en is er niet perse een drukpers nodig.

De leerlingen gaan zichzelf voorstellen aan elkaar aan de hand van hun ontwerp. Ze krijgen allemaal een linnen tas en gaan hierop hun eigen logo of ontwerp maken wat iets over hen vertelt. Ik ben erg benieuwd naar alle creativiteit van de leerlingen. Misschien ben ik nog wel meer benieuwd naar de eindresultaten! Tenslotte weet je nooit precies wat er uitkomt, als je een monotype maakt.

Monotype workshop in Bussum voorbeeld
error: Content is beschermd!