Van Gogh en mijn favoriete schilderijen

Van Gogh Starry Night

Van Gogh Kunstwedstrijd

Vorige week plaatste ik een bericht op Instagram en Facebook met een tekening van mij, gebaseerd op een schilderij van Van Gogh.
Die tekening heb ik gemaakt als bijdrage in een kunstwedstrijd georganiseerd vanuit het Van Gogh Museum en Royal Talens. Hier kun je verschillende prijzen mee winnen waaronder mooie kunstbenodigdheden en een Van Gogh monopoly spel.

Een van de vereisten om mee te doen was dat je in je Instagram bericht vertelde waarom je geïnspireerd raakt door het schilderij wat je gekozen hebt. Ik begon daar met schrijven en kwam er achter dat ik aan een aantal zinnen echt niet genoeg had. Daarom dit bericht.

Korenveld met kraaien

Voor de wedstrijd heb ik gekozen voor een schilderij wat ook in Nederland te vinden is. Naar mijn mening is dit het mooiste schilderij van Van Gogh wat in Nederland is hangt. Het is een schilderij met een dreigende, donkere lucht. Ik zie er een heldere donkere nachtlucht in met twee manen of misschien twee grote heldere sterren. De lucht is in allerlei richtingen geschilderd waardoor er een beweging ontstaat van de linkerkant van het schilderij naar de rechterkant. De kleuren variëren van lichtblauw naar bijna zwart.

De rest van het doek, tweederde, bestaat uit koren en wegen. In eerste instantie zie je het gele koren en een bruine zandweg. Maar als je echt naar de kleuren gaat kijken, dan pas zie je wat een ware kunstenaar Van Gogh was. Hij kan toveren met kleuren, hij wekt de suggestie van goudgeel koren terwijl hij met allerlei andere kleuren nog werkt. In het koren kun je zwart, bruin, oranje, wit en heel veel tinten groen en geel vinden. In de weg komt daar dan nog een soort aquamarijn, hemelsblauw en turquoise bij.

In dit korenveld zit net zo veel beweging als in de lucht. Het mooie is dat Van Gogh hier duidelijk laat zien dat het koren een kortere beweging maakt dan de lucht. In de lucht zie je grote hoeveelheden lucht verplaatst worden terwijl het koren maar zo ver kan strekken als ze zelf lang is.

De lucht en het koren geven dit schilderij nog geen grimmige stemming. Dit komt naar mijn mening door de opvliegende kraaien. Deze vliegen mee in de richting van de wind. Hierbij ontstaat bij mij het een gevoel van herkenning. Ik herinner mij stormwinden die koud maar niet te koud aanvoelen, verfrissend maar ook meedogenloos. Alsof het de gedachten uit je hersens probeert te blazen. Ik kan me voorstellen dat zo’n wind kraaien kan laten opschrikken en weg doen vliegen.

Het is een schilderij wat mij een gevoel van rust en leegte geeft omdat het naar mijn mening een moment vangt van vlak voordat je zelf dit gevoel kunt ervaren. Het gevoel dat je wilt gaan uitwaaien in de eerste herfststorm om je hoofd leeg te maken. Dit schilderij heeft op mij dezelfde werking als zo’n storm.

Sterrennacht, mijn favoriet

Dan is er een schilderij wat ik nog indrukwekkender vind dan het korenveld met kraaien: de sterrennacht. Dit schilderij lijkt simpel en blauw te zijn. Maar niets is minder waar. In het schilderij zijn misschien wel honderd verschillende kleuren blauw te vinden, verschillende soorten groen, geel en rood. Er is zwart en wit en oranje te zien.

De reden dat ik niet voor dit schilderij heb gekozen voor de wedstrijd, is omdat ik dit schilderij nog nooit in het echt heb mogen bewonderen.

Een van de dingen die ik mooi vind aan dit schilderij zijn de lijnen. Van Gogh werkt fantastisch met schilderrichting en schaduw. Door zijn manier van schilderen zie je wat voor en wat achter is, wat links en wat rechts is. Hij heeft een manier van schilderen gevonden waardoor vlakken en lijnen niet meer verschillen van elkaar. De lijnen vormen de vlakken en andersom.

Ook dit is een schilderij wat mij een heel prettig gevoel geeft. In de lucht zijn de hoge winden te zien, winden die zonder geremd te worden kunnen waaien en tegenwoordig vliegtuigen kunnen dragen. Daarnaast stralen de sterren en de maan nog hoger in de lucht en tegelijkertijd lijkt dit een weerspiegeling in water te zijn.

Dit schilderij draait meer om de lucht dus zien we ongeveer eenderde aan huizen, bergen en bomen en tweederde aan lucht. De huizen zijn aanwezig, zoals we nu ook geen stukje land meer kunnen zien zonder dat er iets van gebouwen op te zien is. Maar ze lijken bijna weg te vallen tussen de bomen en de bergen, alsof ze er nu even niet zo veel toe doen en je vragen om weer terug naar de lucht te kijken waar een veel mooier lichtspel gaande is dan de lampen in de huizen.

De boom vooraan is zoals je haar verwacht. Alsof je een mooie heuvel of berg hebt gevonden met prachtig uitzicht over een dal maar er staat altijd wel iets half in het zicht. Op een of andere manier helpt dat met het kijken naar de verte. Het zorgt voor wat extra perspectief. Doordat je iets dichtbij kunt zien, kun je zien hoe ver weg het verre is. Doordat de boom zo donker gekleurd is ten opzichte van de lucht, kijk je er direct langs en kun je verdwalen en je laten meevoeren in de lucht.

Het gevoel wat ik hiervan krijg is een tevreden rust. Alsof het schilderij mij vertelt dat ik nu even nergens over na hoef te denken. Het is midden in de nacht en alle zorgen en alle realiteit komt morgen wel weer. Voor nu kan ik de frisse nachtlucht inademen, de grassprieten tussen mijn tenen en vingers voelen en staren naar de beweging van de lucht.

Van Gogh Korenveld met kraaien
Van Gogh Starry Night
Auteur

Marieke Noordhuis

error: Content is beschermd!